Sjop Supplies

Wat heb je nodig aan extra's voor de perfecte mix? De kersen op de taart worden hier door onze professionals gedeeld!

  • Home
    Home Hier kunnen alle blogberichten op de hele site gevonden worden.
  • Categorieën
    Categorieën Toont een lijst met categorieën van dit bericht.
  • Tags
    Tags Toont een lijst met tags die in de blog gebruikt zijn.
  • Bloggers
    Bloggers Zoek naar favoriete blogger op deze site.
  • Teamblogs
    Teamblogs Vind hier je favoriete teamblogs.
  • Inloggen
    Login Inlogformulier
Laatste berichten

Geplaatst door op in Teksten
Luisteren en kijken naar Luisteren

Horen is kijken als luist’ren bij zien”, lispelde oma zaliger zonder haar blik te lichten uit de kruiswoordpuzzel. Steevast klonk deze wijsheid als mijn moeder – haar dochter – een gehoorzaamheidsinstructie aan kleine Derkie liet volgen door: “Heb je me gehoord!?”

Het tafereeltje speelde vandaag een paar keer in mijn gedachten, terwijl ik voorbereidingswerk verrichtte voor het CommunicatieFestival “Luister NOW!” in februari.
Die uitdrukking van oma heb ik nooit op school geleerd en taalkundig klopt het volgens mij evenmin, maar wat ze bedoelde is helder: luisteren is niet hetzelfde horen. En al helemaal niet ‘gehoorzamen’, zoals onze opvoeders eigenlijk met ‘luisteren’ bedoelen.

Perfect-auditief
In onze kindertijd doen ouders, leerkrachten en sporttrainers voortdurend een beroep op onze oren. Je zou toch zeggen dat luistervaardigheid bij volwassenen ruimschoots is ontwikkeld. Niets blijkt minder waar.

Laatst beweerde een goede vriendin van mij, die magazines als “Psychologie Magazine” en “Happinez” verslindt, dat na ‘uit elkaar groeien’ het niet kunnen luisteren van de partner als belangrijkste reden voor scheiden geldt. En zakelijk gezien vraag ik me af hoeveel vergadertijd we zouden besparen als iedereen perfect-auditief is.

Luister NOW!
Een prima thema dus voor het CommunicatieFestival dat wij – als netwerkverband van communicatieprofessionals in het Noorden – volgende maand bij de Hanzehogeschool in Groningen organiseren. Een hele dag presentaties, workshops en debatten over communicatie in het algemeen en luisteren in bijzonder: “Luister NOW!”

Buitengewoon boeiend en gewoon gezellig om met divers gespecialiseerde collega’s op gezette tijden samen te schurken om verrassende communicatieresultaten te scoren. De CommunicatieSjop bestaat inmiddels uit ruim tien participanten en 18 februari verwachten we 150-200 deelnemers uit onze branche om … goed te leren luisteren, hahaha …

Zonder muziek geen festival dus fijn dat Engbert Breuker als een soort Frits Spits om half tien ieders oren streelt met zijn ‘Levensles-Jukebox’, dat Erik Mathlener beschrijft hoe je via storytelling bereikt dat luisteraars aan je lippen hangen, dat Jeroen Busscher je leert te luisteren naar je klanten en dat mijn eigen lieve Esther (expert in hoogsensitiviteit) de voor- en nadelen van ‘luisteren met je lijf’ laat voelen.

Kortom een ‘droomamplitude’ van 0,1 tot 1000 Hertz waar je als deelnemer ongetwijfeld … stil … van wordt.

Doorgaan met lezen
Hits: 4036 0 reacties
0

Geplaatst door op in Coaching
K W E T S B A A R H E I D

 

Niet lang geleden werd mij gevraagd de ogen te sluiten en te denken aan mijn kwetsbaarheid. Er schoten zoveel gedachten door mijn hoofd! Wat moest ik kiezen? En sterker nog, wat bedoelde de vragenstelster nu eigenlijk met kwetsbaarheid? En is één van mijn grootste kwetsbaarheden niet het vertrouwen? Wat als ze mij zou vragen om mijn kwetsbaarheid hardop naar haar uit te spreken? Kan ik haar wel vertrouwen, begrijpt ze wel wat ik bedoel als ik zeg dat vertrouwen mijn kwetsbare stukje is? En erger nog: Wat als ze me uitlacht of mijn vertrouwen gaat beschamen door later in de groep te delen dat mijn kwetsbaarheid vertrouwen is?

 

Ik maakte me druk om niets…Ze vroeg er niet naar! Ze vroeg me alleen maar te dénken aan mijn kwetsbaarheid. Vervolgens vroeg ze mij om van mijn kwetsbaarheid een symbool te maken. Ook hier vroeg ze wederom niet aan mij om dit symbool te benoemen. Maar ik was juist zo verguld van het symbool dat ik had uitgekozen! Ze stelde me allerlei vragen over mijn symbool. Wat het voor me betekent, waar het me aan doet denken, welke herinneringen ik eraan heb en welke hoop er in mijn symbool verborgen zit. Zou ik het symbool aan een ander willen geven? (Ja ja jááááá, ik schenk je graag mijn vertrouwen!) Waar ben je bang voor als je het symbool zou laten zien? (dat je mijn symbool, mijn vertrouwen beschadigd).

 

Eenmaal thuis gekomen heb ik meteen mijn symbool uit de schaal met schelpen geplukt. Ik ben een jutter, dus er liggen bij mij in en om huis altijd overal veren, schelpen, stenen, stokjes etc. De Wulk, mijn kwetsbaarheid, heeft jaren op enkele honderden meters diepte op de bodem van de zee gelegen. En nu heb ik haar een ere plaatsje gegeven. Ieder dag wanneer ik er langs loop verbind ik me weer even met mijn kwetsbaarheid. Vertrouwen….Het is voor mij een kwestie van geven en kunnen nemen!

Doorgaan met lezen
Getagged in: Backup Tools
Hits: 4388 0 reacties
0

Geplaatst door op in Gespreksleiding
Spreken niet alleen met woorden

Enkele uren na de informatiebijeenkomst in Kolham kijk ik even terug. Die over de noodopvang voor 400 vluchtelingen op het industrieterrein Rengers in de gemeente Slochteren. Bizar werkproces eigenlijk. Niet alleen het tempo waarin je zo'n procedure klaart, maar vooral de bijkomende effecten maken het onalledaags.

Afgelopen vrijdag bereikten COA en de eigenaar van het pand overeenstemming. Zondag kreeg ik een WhatsAppje van de communicatieadviseur van Slochteren. Of ik maandagmiddag bij het voorgesprek op het gemeentehuis kan zijn. "Ja tuurlijk." Maandag een en ander doorgesproken met nog heel veel onbekende actoren en niet minder onzekere omstandigheden. Dit is ons vertrekpunt. Tot aan de informatiebijeenkomst van woensdagavond dichten we stap-voor-stap de gaten van vraagtekens.

Documenteren
Dan bereid ik me voor. Eerst documenteren. Veel leeswerk. Gewoon eens de "Veelgestelde vragen" op de website van het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers doornemen. Vluchtingenwerk.nl raadplegen en de gemeentegriffie mailt mij de berichtgeving van externe communicatiemedia. Bellen met COA-communicatie en overleggen met de sprekers op het podium: burgemeesters van Slochteren en Hoogezand-Sappemeer alsmede de unit-manager van COA Noord.

Ik wil zoveel mogelijk weten. KENNIS. Immers, hoe minder onzekerheden des te meer beheer(sing) tijdens de informatieavond. Ik stel me bepaalde scenario's voor.  Stel je voor dat een oudere mevrouw begint te huilen uit angst voor de ontstane situatie. Hoe ga ik daar mee om? Op welke wijze riposteer ik een fulminerende frustratie van een stoere scheepsbouwer uit Foxhol? Wellicht scandeert de hele zaal "AZC - NEE!" Ik oefen hoe ik reageer. In woord en gebaar.

(be)Zorg(dheid)
Zo denk ik na over mijn kleding, mijn houding en mijn eerste woorden bij de begroeting. Zonder glimlach dit keer. Daarvoor is de setting te serieus. De omwonenden zijn ongerust. Ik wil respect voor die emotie uitstralen. Probeer me in hun te verplaatsen door me voor te stellen dat mijn gezin een Noodopvang voor de deur krijgt. Ik haak aan bij de kernwoorden van de gemeente in de bewonersbrief: Gastvrij & Barmhartig. Ik eis van mijzelf dat ik deze avond met 'zorg' en 'zorgvuldig' opereer. Ik leer vanavond dat 'bezorgdheid' evenzeer heerst. Gaandeweg de bijeenkomst voel ik die beleving. Met mijn ervaring dein ik daarop mee en voel dat de 250 aanwezigen mij daarom accepteren en geloven. Ik ben achteraf dankbaar dat zij wellevend en beschaafd hebben deelgenomen. Zo makkelijk kan een dergelijke discussie ontsporen.

Een groter compliment kan je na afloop niet krijgen; zowel bewoners als gemeente als COA komen mij bedanken voor de gemakkelijke, ontspannen, betrokken en alerte manier van begeleiden. Als een scheidsrechter die niet opviel tijdens een WK-finale verlaat ik het pand aan de Albert Einsteinlaan 3. Over zes dagen liggen hier ontheemde Syriërs en uitgeputte Eritreërs.

b2ap3_thumbnail_GL-NoV-Kolham01.jpg

Doorgaan met lezen
Hits: 4099 0 reacties
0

Geplaatst door op in Teksten
‘Tekst zoekt hart’

Wat ik niet heb is de tijd om uren na te denken over dit stukje. Wat ik ook niet heb is inspiratie. Onmogelijke combinatie. Herkenbaar? Er moet iets geschreven worden: een maandelijkse column voor het intranet, het beloofde artikel over jouw expertise of een blog. Vaak zijn we uren bezig te zoeken naar een geschikt onderwerp of spetterende openingszin.

De belangrijkste schrijfles die ik ooit geleerd heb, zorgt ervoor dat ik deze druk nooit meer voel. In een klooster, tijdens memorabele schrijflessen van Geertje Couwenbergh. Die les had zeker geen betrekking op schrijfwijze, opbouw of d’s en t’s. Dus niet op het ‘hoe’, maar op ‘kunnen’. Kán je schrijven is de centrale vraag. Dat ‘kunnen’ heeft betrekking op het letterlijk gaan zitten, pen en papier pakken of laptop opstarten, en schrijven. Niet nadenken, aan de slag. En dat is eigenlijk iets wat iedereen in potentie kan. Natuurlijk heb je dan niet direct de slag te pakken. Ook bij mij, met mijn 20-jarige schrijfcarrière, eindigden de eerste pogingen daartoe in achteraf onleesbaar gebrabbel. Heel vervelend trouwens als je vanuit cursusverband die tekst vervolgens aan medecursisten moet gaan voorlezen. Maar dat terzijde.

Na een paar dagen kwamen er daadwerkelijk zinnige teksten op papier! Die zomaar ook ergens over bleken te gaan. Gewoon door niet na te denken waarover je wil schrijven, ontstaan er mooiste hersenspinsels. Soms daadwerkelijk bruikbaar voor zakelijke toepassing, vaak ook geschikt als blog of privé notities.

Vanuit je eerste impuls schrijven pas ik inmiddels overal toe. Zowel zakelijk als privé. Het zorgt voor eerlijke teksten die daadwerkelijk aankomen omdat ze niet bedacht zijn, maar ontstaan zijn. ‘Tekst zoekt hart’; dat principe past mij heel goed.

Doorgaan met lezen
Hits: 4041 0 reacties